Le Châtelet, 4 oktober 2024.

Vandaag een heel andere wandeldag dan de eerste dagen, geen lange rechte kanalen met graspaden, maar weinig asfalt, wel veel rustige weggetjes, graspaden, grindwegen en modderpaden!

Om half negen werden we uitgezwaaid door de vriendelijke hospialero Etienne van de kleine herberg in Bouzais. Het was zes graden, bewolkt en windstil dus prima weer om de wandeldag mee te beginnen. We begonnen op asfalt maar dat veranderde na vijf kilometer, we kwamen langs een mooie oude schuur waar heel veel kleine cyclamen bloeiden en we vroegen ons af of deze daar spontaan groeiden en kregen een Belgisch antwoord, de schuur en het huis bleken van een Belg te zijn die daar een vakantiehuis had, even een gezellig praatje en weer verder en daar begon een modderpad van zo’n twee kilometer, echt zoeken om een beetje een begaanbaar pad te vinden maar dat maakt het juist interessant. 
Ook vandaag weer weinig plekjes om even te stoppen en we zijn in een keer doorgelopen naar het enige dorp, Loye sur Arnon, op deze route waar we om kwart voor twaalf na 11km lopen aankwamen en waar we een winkeltje met streekproducten vonden waar we kaas en brood konden kopen voor de lunch die we op een bankje bij de kerk hebben gegeten.

Vandaar ging de route weer verder, grotendeels over grindpaden en graspaden, heerlijk rustig wandelen. Intussen was de lucht wat meer open en kwam de zon erbij, en konden we lekker opwarmen. Langs een oude molen en over smalle bruggetjes met flink stromend water. Tegen drie uur kwamen we bij de kerk van Puyferrand, deze was open maar we hadden niet veel puf meer om de kerk te gaan bekijken. Even verderop kwamen we in Le Châtelet en vonden ons onderkomen voor de nacht helemaal aan de andere kant van het dorp, daar werden we welkom geheten door de eigenaar, kregen uitleg over waar we ons eten konden vinden, wat keurig verdeeld over de borden in de koelkast stond en ook ons ontbijt voor morgenochtend stond al klaar, later op de avond werden er nog vier eieren gebracht!

Tot mijn schrik ontdekte ik dat ik mijn credencial, pelgrimspaspoort, miste maar gelukkig vond ik dat terug in mijn rugzak. 
Etienne dacht nog wat kleding van ons gevonden te hebben en had dat naar deze herberg gebracht en daar doorgegeven dat ik vegetarisch eet en daar was rekening mee gehouden, hoe attent kun je als hospitalero zijn. De kleding echter was niet van ons!

Vandaag 21 km gelopen.